وجود مجازی

گروه کهت میان

نوازندگان: همایون مجد زاده،ارد انزابی پور،اردوان انزابی پور،وانیک وارطانیان

ناشر: آواخورشید

                            معرفی و نقد: امیر بهاری

امیر بهاری: در تابستان  سال 1381 اتفاق عجیبی در سالن فارابی دانشگاه هنرهای زیبا رخ داد ؛ گروهی به نام "اكسیر" روی صحنه رفتند و  اولین كنسرت رسمی موسیقی متال در یران برگزار شد. و این آغاز برای  آنان كه اهلش بودند ، آغاز راهی صعب العبور و  بی بازگشت بود.  این كنسرت مخاطبان خاص این موسیقی را داشت كه ذهنشان با موسیقی گروه­های مشهور این سبك آشنا بود. برای چند قطعه نوازنده میهمانی روی سن رفت و در عین اینكه این قطعه­ها از ساخته­های خودش بودند  ،  لید نواز این قطعات هم بود. همایون مجد زاده كه تعدادی از دوستان و شاگردانش اكسیر را زیر نظر او به راه انداخته بودند نوازنده میهمانی بود كه انرژی  یك لیدر را به مخاطبان منتقل می­كرد. اكسیر چندی بیشتر دوام نیاورد و همایون مجد زاده در همان سال با "كهت­میان" روی صحنه آمد.  این گروه در ابتدای كار متشكل از "خالد سندزاده " ،"علی خداد دوست " و دو یار دیرینه ، یعنی خود مجد زاده و "اردوان انزابی پور"  بود. كهت میان با جسارت در اولین كنسرتی كه برگزار كرد همین قطعات آلبوم وجود مجازی را نواخت  كه در زیر مجموعه موسیقی پراگرسیو متال جای می­گرفت. برای  طرفداران موسیقی متال كه اغلب ذهینت هوی متال كلاسیك دهه هشتار را از موسیقی متال داشتند این موسیقی چندان جالب نبود. خیلی ها هم فكر می­كرند كه این گروه نمی­توانند قطعات را درست اجرا كنند!  اما  با همه كاستی ها واقعیت این بود كه كهت­میان داشت روی مدار موسیقی پراگرسیو متال حركت می­كرد ، سبكی  كه شاید تنها دو یا سه گروه پاپیولار در دنیا دارد. به ناچار بعد از این كنسرت­ها  اعضای گروه یك پله پایین گذاشتند و با یاد دوستان آلبوم "اكسیر" را منتشر كردند. این اولین آلبومی بود  در اواخر سال 1382 از این گروه منتشر شد و "وجود مجازی" رفت  تا 6 سال در گنجه باقی بماند.آلبوم اكسیر یك  هوی متال كلاسیك بود كه خواننده از آن حذف شده بود . و البته علی رغم اینكه "ریف"­های این آلبوم و نوع آهنگسازی كاملاً نشان دهنده سبك آلبوم ااست گروهی این آلبوم را با كارهای سلو آرتیست­های موسیقی راك مقایشه كردند و گفتند ملودی های خوبی ندارد و خیلی ساده است و چه و چه اما واقعیت این بود كه در موسیقی هوی متال آكوردها ساده هستند و سلوهای خیلی پیچیده ای هم نواخته نمی­شود و  این خواننده و كلام خواننده است  كه بار اصلی گروه را به دوش می­كشد  و به دلایل مشخصی این گروه خواننده نداشت و این بار  بر دوش   گیتاریست گروه  افتاده بود.

امسال پس از 6 سال آلبوم موجود مجازی روانه بازار شده است . همایون مجد زاده در كاور سی دی نوشته است :" در طی سال­های گذشته تنها انگیزه من در مورد این آلبوم پاك كردن فایل­های مربوط به آن از درون هار كامپیوترم بود... "

ایده­آل ­های هنرمندی كه پویاست  در گذر زمان   فرق خواهد كرد و همایون مجدزاده  و  اردوان انزابی­پور هم از این قاعده مستثنی نبودند. اما با همه این­ها و با توجه یه شرایط سخت كار موسیقی انتشار  "وجود مجازی"   برای گروه كهت میان غنیمتی بود حتی اگر  نگاه موزیكال اعضای آن تغییر كرده باشد.

همایون مجد زاده بر این باور است كه اگر  نوعی از می­خواهد  بومی شود اول باید به شكل استاندارد آن تولید شود و بعد راه برای تجربه های بهتر باز شود. آلبوم "وجود مجازی"  منهای امكانات صدابرداری ( كه آن هم در نوع خود در قیاس با امكاناتی كه در ایران وجود دارد  كاملاً قابل قبول است ) یك آلبوم استاندارد  در سبك موسیقی پراگرسیومتال  بدون كلام است . یعنی كوارتتی متشكل از گیتار الكتریك ، باس گیتار ، كیبورد و درامز است.

و همچون سنت این آلبوم­ها از ریتم­های متنوع بهره می­بر كه شاید خیلی به مزاق متال گوش كن­های دهه هشتادی  خوش نیاید . خدا را شكر امروز در ایران موسیقی پراگرسیو راك و پراگرسیو متال تا حدودی شناخته شده است  و می­توان بر سر عناصر سبكی این آلبوم بحث كرد.

پیش از اینكه این نوشته به پایان برسد یكی از نكات جالب این آلبوم  حداقل برای شخص نگارنده این كوتاه ، كیبورد نوازی "ارد انزابی­پور" است. ارد كه بیشتر به عنوان صدا بردار و تكنیسن امور فنی شناخته شده در این آلبوم رویه دیگری از خود را به نمایش گذاشته و از پس كیبورد نوازی در چنین سبك پیچیده­ای خوب برآمده . مثلاً در همان قطعه "وجود مجازی" فرهنگ كیبورد نوازی این سبك كاملاً رعایت شده  است.   نوازندگی خیلی ظریف تكنیكی كیبورد  در این قطعه ستودنی است.

  هر چهار نوازنده گروه در ارائه  این مجموعه استاندارد و اور‍ژینال نقش­های مهمی داشتند.  تاكید می كنم بر كلمه اورژینال چرا كه واقعاً نحوه آهنگسازی  این آلبوم  شما را یاد هیچ گروهی نمی­اندازد . شاید تاثیر نوازندگان شاخصی را بشود در این مجموعه دید اما انصافا اصالت ملودی­های این آلبوم در روزگاری كه  بازخوانی و   تقلب از روی دست بزرگان بیداد می­كند ، درخور تحسین است.

 قطعه­ای با عنوان " بازگشت ناپذیر" در این آلبوم وجود دارد. قطعه­ای كه نسبت به كارهای دیگر آلبوم كمی ساده تر است و البته ملودی  زیبایی دارد كه جور سادگی آن را می­كشد. قطعه­ای كه همچون عنوانش شما را وارد وادی جنون آمیز بدون بازگشت می­كند. گروه كهت میان به خصوص اردوان انزابی و مجدزاده چندین سال است كه پای این گروه و  سبك موسیقی مورد علاقه­­شان ایستاده­اند. یعنی پا به مسیری گذاشته­اند كه ظاهراً می­خواهند تا انتها بروند و علی رغم اینكه  نتواسنتند كنسرت برگزار كنند و چند آلبوم آماده دیگر هم در گنجه دارند كه نتوانسته­اند منتشر كنند   تا اینجای كار  ایستاده­اند. معلوم نیست تا كجا می­توان رفت  ولی مردان این راه می­دانند كه  این راه  بی بازگشت است.
 

منبع: تهران امروز