رویای عشق

آهنگساز و تکنواز پیانو: نوش آفرین ناطقی

موسسه فرهنگی و هنری آوای باربد

                                معرفی ونقد: مهدی رفعتی

مهدی رفعتی: آنطور که از شناسنامه آلبوم رویای عشق به دست آمده است، نوش آفرین ناطقی در خانواده‌ای هنرمند به دنیا آمده و در محضر پدری نقاش و ویولونیست و مادری اهل ذوق و صاحب صدای خوش کسب هنر کرده است. پرورش یافتن در محضر پدری ویلونیست شاید کمک قابل توجهی به وی در امر آهنگسازی کرده باشد. آهنگسازی و نواندگی مجموعه «رویای عشق» توسط نوشا ناطقی صورت گرفته است که به روایت ایشان تلفیقی از موسیقی ایرانی و کلاسیک در قالب پاپ بوده است.

فضای کلی آهنگ‌ها شبیه به یکدیگر است چرا که آهنگسازی در این آلبوم با تکیه بر تکنیک‌های نوازندگی پیش رفته است تا تسلط بر دانش آهنگسازی یعنی به بیان واضح‌تر، آهنگسازی این آلبوم کاملا حسی صورت گرفته و تفکر آهنگسازی که با تکیه بر دانس این فن (آهنگسازی) انکان پذیراست صورت نگرفته است.

مسایلی در ارتباط با تکنوازی پیانو در این اثر مشهود است که از آن جمله می‌توان به اجرای رمانس‌ها و ردیف‌ها از موسیقی ایرانی به صورت ضعیف و گا‌ها خشن و استفاده بی‌رویه از آرپژ‌ها، تمیز اجرا نشدن ترموله‌ها و نابرابر بودن تعادل دینامیکی دست چپ و راست نوازنده و همچنین دینامیک کلی قطعات است.

در نوازندگی یک آلبوم پیانوی سلو بسیار حائز اهمیت است که شنونده را چگونه به شنیدن و گوش کردن ترغیب کنیم. یعنی چگونه کشش شنیداری ایجاد شود.

رعایت دینامیک‌ها بایستی به صورتی کاملا دقیق انجام گردد حتی وزن انگشتهای دو دست در زمان اجرای ملودی‌های بالا رونده و پایین رونده باید به صورت کاملا دقیق توسط تکنواز رعایت شود. یعنی خارج از دینامیک ثبت شده اثر، دینامیک ذاتی ملودی‌ها یعنی قوی‌تر شدن صدا در زمان اجرای ملودی‌های بالارونده و به تدریج ضعیف‌تر شدن صدا در ملودی‌های پایین رونده بسیار حائز اهمیت است. این مساله منوط به درک آهنگساز از زیبایی و احساس و درک مفهوم موسیقایی یک آهنگ است.

تکنواز پیانو بایستی حتما تعادل بین دست چپ و راست را به گونه‌ای رعایت کند که دست راست باوظیفه اجرای ملودی اصلی تحت الشعاع شدت صدای دست چپ قرار نگیرد. همچنین استفاده بی‌وقفه و بی‌رویه ازای پرسرو صدا در ذهن شنونده ایجاد به هم ریختگی می‌کند. چرا که اگر قبول داشته باشیم که یک آلبوم سلوی پیانو که با عنوان رویای عشق عرضه شده است یکی از اهداف مهمش ایجاد آرامش و تاکید بر احساسات عاشقانه بوده، بنابراین خشونت در اجرای قطعات و زیاده روی در استفاده از تکنیکهای محدود و سردرگمی آهنگساز در پیشبرد روند ملودی‌ها اتفاق هنری قابل توجهی را به دنبال نخواهد داشت.

در این آلبوم همانطور که گفته شد، آهنگسازی به صورت مستقل و آنچه از معنای این واژه استنباط می‌شود صورت نگرفته است. بلکه اکثر آهنگ‌ها بداهه نوازی‌هایی در فضاهای آشنا بوده که به خاطر مسایلی که گفته شد و اینکه تکنیک باید در خدمت بیان احساسات باشد اما در این کار این موضوع رعایت نشده و از تکنیکهایی چون آرپژ و آکوردهایی آرپژگونه بیش از اندازه وبدون رعایت تعادل دینامیکی صورت گرفته است. این مساله باعث شده که هدف خالق اثر برای شنونده علی الخصوص درکارهای بی‌کلام که مخاطبان خاص و گا‌ها اهل فن هستند را ارضا نکند.

 

منبع :  سایت موسیقی ما